درس دهم                     " تبارکَ اللهُ أحسنُ الخالقینَ "

                     « پاک  و منزّه است خداوند که بهترین آفرینندگان است. »

إنَّ اللّهَ قد خَلَقَ الْإنسانَ و جَعَل لَه الْجَمالَ والزّینَةَ فی الطَّبیعِة وأمَرَه بالِانِتفاع مِنها .

 خداوند انسان را آفرید و برایش زیبایی و زینت در طبیعت قرار داد و به او

دستور داد که از  آن بهره بگیرد.

هذه الأرضُ و ما یَخْرُجُ منها مِن النّباتاتِ و هذه الأنهارُ  و ما تَحْمِلُ مِنَ المْیاهِ و هذه السَّماءُ و ما فیها مِن الکواکِبِ  کُلُّها رِزْقٌ لِلْعبادِ لِیَنْتَفِعوا مِنها لِتکوینِ مُجْتَمَعٍ سعیدٍ علـی أساس الْحقِّ و الْعَدالةِ.

این زمین و آنچه از گیاهان از آن خارج می شود و این رودها و آنچه از آب ها

حمل می کند و این آسمان و آنچه در آن است از سیّارات، همه ی آن ها

رزقی برای بندگان است تا از آن برای تشکیل جامعه ای خوشبخت بر اساس

حقّ و عدالت بهره ببرند.

فَالأمّةُ الإسلامیَّةُ لَیْسَتْ محرومةً عَن الْخَیْراتِ و الطَّیِّباتِ بل مُکلَّفةٌ بِالاِنتفاعِ منها و التَّمتُّعِ بِها .

پس امّت اسلامی محروم از چیزهای خوب و پاک نیست بلکه تکلیف دارد که از

آن سود و بهره ببرد.

﴿ قُلْ مَن حَرَّمَ زینَةَ اللّهِ الَّتـﻰ أخْرَجَ لِعبادِهِ﴾  لأ نَّها تَضْمَنُ سلامةَ الأمّةِ و سَعادَتَها

« بگو چه کسی زینت خدا را که برای بندگانش خارج ساخت حرام کرده؟ »

زیرا آن سلامت جامعه و خوشبختی اش را تضمین می کند.

و إلَیْکَ الآنَ بعضَ هذه النِّعَمِ الَّتـى أوْدَعَها اللّهُ فـى الْعالَمِ :

و اینک بگیر بعضی از این نعمت ها را که خدا در جهان به امانت نهاده است:

﴿ إنّا زَیَّنَّا السَّماءّ الدُّنیا بِزینَةٍ الْکَوا کبِ﴾

 « به راستی که ما آسمان جهان را با زینت ستارگان آراستیم. »

کَأنَّ الشَّمْسَ و القمرَ و النُّجومَ مَصابیحُ السَّماءِ تُخْرِجُ العالَمَ مِن الظُّلُماتِ إلـی

النّورِ و تُرشِدُ الضّالَّ إلـی سَبیلِهِ   ﴿ وبِالنَّجْمِ هُم یَهتَدونَ﴾

گویا خورشید و ماه و ستارگان چراغ های آسمانند که جهان را از تاریکی ها به

سوی نور خارج می کنند و گمراه را به راهش هدایت

می کنند. « و آنان به وسیله ی ستاره هدایت می شوند .»

إضافةً إلـی هذا  أما رأیْتَ جَمالَ طلوعِ الشَّمسِ و غروبِها و  حرکاتِ الْبَدرِ بَیْنَ

النُّجومِ  و داخلَ الْغُیوم و خارجَها ؟

أما سَجَدْتَ لِخالِق هذا الْجمالِ ؟!

علاوه بر این آیا زیبایی طلوع و غروب خورشید و حرکت های ماه کامل را میان

ستارگان و داخل  وخارج ابرها ندیده ای؟

آیا برای آفریدگار این زیبایی سجده نکرده ای؟!

﴿.... أنَّ اللّهَ أنْزَلَ مِن السَّماءِ ماءً فَتُصْبِحُ الأرضُ مُخْضَرَّةً﴾

« .... که خداوند از آسمان آبی فرو فرستاد پس زمین به کمک  آن سر سبز می گردد.»

تَتَزَیَّنُ الأرضُ بِاللّباسِ الأخْضَرِو الْعُیونُ تَتَمَتَّعُ بِها وتَبْتَهِجُ حیـنَ تَنْظُر إلَیْها.

زمین با لباس سبز زینت می یابد و چشم ها وقتی به آن می نگرند از آن

بهره مند می شوند و شاد می گردند.

لِیَعلَمِ الإنسانُ أنَّ جَمیعَ الکائناتِ مُسَخَّرةٌ له و إنَّما خُلِقَتْ لِخدمتِهِ و قَضاءِ

حَوائجِهِ! ﴿ وأمّا بِنِعمةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ!﴾

انسان باید بداند که همه موجودات فرمانبردار او هستند و برای خدمت به او و

برآوردن نیازهایش آفریده شده اند.

« و اما درباره  نعمت پروردگارت سخن بگو.»

﴿أنزَلَ لَکُم مِنَ السَّماءِ ماءً فَأنْبَتْنا بِهِ حَداِئقَ ذاتَ بَهجةٍ ﴾

« از آسمان آبی رابرای شما فرو فرستادوباغ ها ی زیبایی را با آن رویاندیم. »

هل تأمَّلْتُم حَولَ سَبَبِ خَلْقِ هذا الْجمالِ فـﻰ  الطَّبیعةِ ؟! قالَ اللّهُ سبحانَهُ و

تعالـی :آیا پیرامون علّت آفرینشِ این زیبایی در طبیعت فکر کرده اید؟ خداوند

پاک و منزّه و بلند مرتبه فرموده است:

﴿إنّا جَعَلْنا ما علی الأرضِ زینةً لَها لِنَبلُوَهُم أیُّهم أحسَنُ عملاً﴾

« همانا ما آنچه را روی زمین است زینت آن قرار دادیم تا آنان را امتحان کنیم

که کدام یک از آنان دارای عمل بهتری است؟»

﴿أنبَتَتْ مِنْ کُلِّ زوج بَهیجٍ﴾

« از هر جفت زیبا رویانید .»

لِلنباتاتِ فوائدُ کثیـرةٌ. فَبِالإضافةِ إلـی جَمالِها تُوَفِّرُ طعامَ الإنسانِ و الْحیوانِ و

تُساعِدُ علـی تَنقیةِ الجوّ...!

گیاهان فایده های بسیاری دارند. علاوه بر زیبایی شان غذای انسان و حیوان

را آماده می  کنند و به پاکیزه کردن هوا  کمک می کنند.

لَیتَ الإنسانَ یُدرِکُ سرَّ هذا الْجمال ! لَعَلَّهُ  یُسَبِّحُ خالقَهُ مَعَ جَمیعِ الکائنات:

ای کاش انسان راز این زیبایی را درک کند! امید است او آفریدگارش را همراه

با همه ی موجودات به  پاکی یاد کند:

﴿ کُلٌّ قَد عَلِمَ صلاتَهُ و تَسبیحَهُ﴾

« همه، نیایش و به پاکی یاد کردنِ او را دانسته اند. »

و یُرَدِّدُ عَن صمیمِ قلْبِهِ:

و [ کاش] از صمیم قلب خود تکرار کند.

﴿ فَتَبارَکَ اللّهُ أحسنُ الْخالِقیـنَ﴾

« پاک  و منزّه است خداوند که بهترین آفرینندگان است. »